فونداسيون

فونداسیون و روش میلگرد گذاری در پی

فونداسیون: 
شالوده یا فونداسیون قسمتی از یک سازه است که غالبا زیرتر از سطح زمین قرار می گیرد و نیرو های ناشی از سازه را به پی (خاک یا بستر سنگی) انتقال می دهد.
عملکرد فونداسیون: تقریبا تمامی خاکها تحت تاثیر نیرو به مقدار قابل ملاحظه فشرده می شوند که این مساله باعث نشست سازه استوار بر آن می گردد.دو اصل اساسی که در طراحی فونداسیون باید رعایت شودعبارت است از:
۱- نشست کلی سازه به مقدار قابل قبول و جزئی محدود شود.
۲- قسمتهای مختلف سازه تا حد امکان نباید دارای نشستهای نا مساوی باشند .
در عمل برای محدود کردن نشست، نیروهای ناشی از سازه را باید به لایه ای منتقل کنیم، که دارای مقاومت کافی باشد و برای کاهش تنش فشاری، نیروهای وارده از سازه را در سطح وسیعی گسترده کرده به پی وارد می کنیم.
انواع فونداسیونها: فونداسیونها در حالت کلی،به فونداسیونهای دیوار و ستون تقسیم بندی می شوند.فونداسیون دیوار یک نوار از بتن مسلح به عرض بزرگتر از ضخامت دیوار است( حد اقل عرض ۵۰ سانتی متر) که بار دیوار را به سطح گسترده تری منتقل می کند( فونداسیون نواری).
نوع دیگری از فونداسیون فونداسیونهای منفرداست که معمولا به شکل مربع یا مستطیل است. بعضی از فونداسیونها هم به شکل ذوزنقه می باشد. در بعضی از حالتها فونداسیون به صورت مرکب( برای انتقال بار ۲ تا چند ستون) ساخته می شود. در مواردی که مقاومت زمین در حد متعارفی باشد از فونداسیونهای ساده و مرکب استفاده می شود و زمانی که زمین مقاومت کافی نداشته باشد، از فونداسیونهای گسترده یا صفحه ای استفاده خواهد شد. فونداسیون گسترده(رادیه) یک دال بتنی یکپارچه مسلح است که در تمام سطح زیر ساختمان گسترده شده است 

پی صفحه ای: در زمینهایی که نیروی باربری کافی برای مقابله با نیروهای وارده در ابعاد پی های معمولی وجود ندارد از پی صفحه ای( رادیه ژنرال، مت، پی گسترده) استفاده می کنند. این پی ها نیروها را در سطح گسترده ای پخش کرده و در نتیجه نیروی وارد را با توان باربری زمین متعادل می کند. در ساختمانهای بلند که فشار وارد بر پی زیاد است معمولا از این نوع پی برای انتقال نیرو به زمین استفاده می شود. در پی صفحه ای ساده سیستم بارگذاری به صورت موازی بوده و در امتداد یا امتدادهای خاصی قرار می گیرد.درسیستم بار گذاری صفحه ای مرکب، محدودیت بار گذاری در نقطه ای خاص یا امتدادی معین وجود ندارد. چون پی های موازی معمولا دارای قسمتهای عمومی و قسمتهای خاص بارگذاری هستند، فولادگذاری در آنها بدین صورت است که ابتدا تمام صفحه شبکه گذاری بتن ریزی می شود و سپس در قسمتهای باربر، با محاسبه دقیق بارهای وارده،شبکه میلگرد های خاصی طراحی و اجرا می گردد که به شبکه زیرین متصل می گردد.

میلگرد گذاری در پی: 
از آنجایی که بتن در اثر فشارهای وارده ترک بر می دارد برای افزایش استحکام بتن در داخل آن میلگردهایی کارگذاشته می شود. در عمل میلگرد گذاری میلگردها به صورت شبکه ای در کف فونداسیون قرار داده می شوند( با احتساب پوشش بتنی) برای ایجاد چسبندگی و انتقال مناسب نیرو از فولاد به بتن و بلعکس در کناره ها میلگردهای شبکه با خم ۹۰ درجه به طول معین فرم داده می شوند( ۱۵ برابر میلگرد ساده و ۱۲ برابر میلگرد آجدار).حداکثرفواصل میلگردهای شبکه نمی تواند از ۱۲ برابرقطر میلگرد بیشتر باشد. در پی حداقل قطر آرماتورهای طولی ساده ۱۲ میلیمتر و آجدار ۱۰ میلیمتر و تعداد حداقل آنها ۴ عدد است.حداقل فاصله خاموتها باید ۷۵ میلیمتر باشد تا ویبراتور میله ای بتواند به سهولت داخل شبکه جا بگیرد. فاصله ساقهای خاموت باید طوری باشد که بتن بدون اشکال، امکان ریخته شدن و متراکم گردیدن را داشته باشد.
پوشش بتن میلگردها:
برای انتقال کامل نیروها از بتن به فولاد یا بلعکس لازم است که حد اقل پوشش بتن برای میلگردهای کناری ۲٫۵تا۳ برابر قطر و برای میلگردهای داخلی ۲٫۵ برابر قطر باشد. پوشش کناری میلگردها در نواحی گرم و مرطوب به علت خوردگی شدید بتن و خطر زنگ زدگی فولاد به وسیله عوامل محیطی ۵برابر قطر میلگرد در نظر گرفته می شود.
حداقل سطح مقطع میلگرد:
حد اقل سطح مقطع میلگرد در بتن برابر ۱۴ میلیمتر است و حد اکثر فواصل میلگرد در شبکه های کف نمی تواند از ۱۲ برابر قطر بیشتر باشد. در مورد دو شبکه که روی هم قرار می گیرند حداقل فاصله ارتفاعی ۱۲ برابر قطر میلگرد است.۱۲ سانتیمتر و آجدار ۱۰ سانتیمتر و تعداد حداقل آنها ۴ عدد است.

0 پاسخ

ارسال یک پاسخ

در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>